<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!-- generator="FeedCreator 1.7.2" -->
<rss version="2.0">
	<channel>
		<title>Overdreven of herkenbaar?</title>
		<description>Comments for Overdreven of herkenbaar? at http://www.borstvoeden.nl/site , comment 1 to 7 out of 7 comments</description>
		<link>http://www.borstvoeden.nl/site</link>
		<lastBuildDate>Thu, 09 Feb 2012 03:20:06 +0100</lastBuildDate>
		<generator>FeedCreator 1.7.2</generator>
		<item>
			<title>...</title>
			<link>http://www.borstvoeden.nl/site/onderwerpen/verhalen-van-ouders/overdreven-of-herkenbaar.html#comment-1051</link>
			<description>In het begin was ik er niet heel erg mee bezig, ik vond Timo zo mooi dat iedereen hem mocht vasthouden. En Danny en ik pakten hem gewoon als hij begon te huilen of na een paar minuutjes, dan ging hij weer terug naar mij!

Maar toen we wat regelmatiger weg gingen met Timo, lette ik wel heel erg goed op, vooral omdat alle opa's en oma's straalverliefd op hem waren en we nog niet binnen waren of Timo werd uit onze armen getrokken. Daar hebben we een stvig gesprek over gehad, maar daarna is het prima gegaan. 

En gelukkig voor ons hebben we aan de ene kant veel vrienden die al kinderen hebben en dus ook hetzelfde hebben meegemaakt en aan de andere kant veel vrienden die nog geen kinderen hebben en dus aan het wachten waren tot we hem zouden geven. Een heerlijke combinatie dus!

We kregen wel veel commentaar over hem laten huilen, dat was goed voor hem en dat was goed voor zijn longen! Tja, jammer dat zij er zo over denken, wij doen dat niet en troosten hem dan dus of komen in actie! En zo heeft elke manier wel iets om over te praten...

Jus Irien - Irinaaaa</description>
			<pubDate>Mon, 26 Mar 2007 10:51:38 +0100</pubDate>
		</item>
		<item>
			<title>...</title>
			<link>http://www.borstvoeden.nl/site/onderwerpen/verhalen-van-ouders/overdreven-of-herkenbaar.html#comment-1050</link>
			<description>ook mijn collega die geen bv gaf wilde haar kroost niet uit handen geven hoor. Ik zelf vond de bv wel een rustgevend idee. Hij kwam altijd weer terug bij mij want ik was de enige die hem kon voeden. Bij de tweede vond ik het minder erg als iemand hem vast wilde houden moet ik eerlijk zeggen. - moemie</description>
			<pubDate>Sun, 25 Mar 2007 19:45:31 +0100</pubDate>
		</item>
		<item>
			<title>...</title>
			<link>http://www.borstvoeden.nl/site/onderwerpen/verhalen-van-ouders/overdreven-of-herkenbaar.html#comment-1049</link>
			<description>Wat leuk om te lezen dat ik niet van een andere planeet kom. Ik heb zelfs het kraamfeest pas na 8 weken gegeven want ik wilde daarvoor niemand te dicht bij mijn Denko. Op het kraamfeest heb ik Denko constant bij mij gehad, en als iemand hem wilde *vasthouden* dan zei ik *Zullen we dat een andere keer doen,  anders wil zo iedereen hem vasthouden en dat is niet goed voor hem*. Alleen (schoon)ouders en schoonzusjes mochten de eerste week langskomen. En allemaal moesten ze hun handen wassen voordat ze even aan hem mochten komen. Vonden sommigen heel overdreven en hoevaak ik wel niet gehoord heb *dat heb je alleen bij de eerste* en  *dat leer je wel af hoor*. Nou ik heb me er niet door laten weerhouden.......................................................
Ik merk dat er 2 soorten mensen zijn: je hebt de types die bij binnenkomst het liefst meteen een poging doen om het kind uit je handen te grissen en je hebt degenen die rustig afwachten of het kind uit zichzelf naar hun toe komt/kijkt en contact wil leggen. Denko voelt zich bij die laatsten het meeste op zijn gemak. En dat heeft hij niet van een vreemde....  
 - mamadenko</description>
			<pubDate>Sun, 25 Mar 2007 14:13:23 +0100</pubDate>
		</item>
		<item>
			<title>...</title>
			<link>http://www.borstvoeden.nl/site/onderwerpen/verhalen-van-ouders/overdreven-of-herkenbaar.html#comment-1048</link>
			<description>Hier gelukkig ook geen miskramen of kindje verloren, maar ik heb dit ook heeeel sterk gehad!
Bij Thymen vond ik het in zhuis ook vreselijk... iedereen (lees verpleegkundigen en artsen) zat aan mijn kind, deed hem voor het eerst in badje en hadden wij niet even erbij gehaald terwijl ik vlakbij lag, hielprik heeft hij zonder mama moeten doorstaan en zo kan ik nog wel even verder gaan.

Inmiddels aardig onzeker door het 1 en ander liet ik ook thuis een aantal dingen gebeuren waarvan ik achteraf denk: dat gebeurt me echt noooooit weer (thymen op schoot bij een familielid van mij en terwijl ik beschuitjes sta te smeren verdwijnt een pink in zijn mond  &gt;:( &gt;:( &gt;:( &gt;:()

Bij Matthijs ging dat dus anders!
Gedurende de kraamweek hebben man en ik hem hoofdzakelijk vast gehad en mijn ouders hebben hem even mogen bewonderen en op schoot. Verder was ik net een leeuwin. Toen mijn schoonouders kwamen en ik net lekker naweeen kwam schoonmoeder al over mij heen hangend kijken en probeerde Matthijs uit ons bed te vissen! Nou jaaaa zeg. Die lag net lekker te slapen, ik voelde me even vrij beroerd en dan probeert ze zoiets??? Ik heb me toen nog net niet op Matthijs geworpen om hem te beschermen. De hint kwam geloof ik niet helemaal over, maar van Matthijs zijn ze afgebleven.

Wij hebben de eerste weken het bezoek ook heeeel gedoseerd over de vloer gehad en niemand heeft Matthijs op schoot gehad. Kijken doe je met je oogjes, dat kan ook prima als hij ligt te slapen of bij mama/ papa op schoot zit! Het is geen levende pop ter vermaak van de visite  :o

Schoonmoeder neemt het tot de dag van vandaag kwalijk dat ze Matthijs toen niet eens op schoot heeft gehad! - (mama)Marije</description>
			<pubDate>Sat, 24 Mar 2007 22:10:50 +0100</pubDate>
		</item>
		<item>
			<title>...</title>
			<link>http://www.borstvoeden.nl/site/onderwerpen/verhalen-van-ouders/overdreven-of-herkenbaar.html#comment-1047</link>
			<description>Ik heb gelukkig nog nooit een kind verloren, dat oergevoel is er gewoon... Ukkie is nog maar zo klein... moet het dan zoveel verschillende parfums, zweetluchten, ademluchten, hartekloppen horen van al die andere mensen? Alleen de geur, geluid en gevoel van eigen is toch belangrijk? Geborgen, veilig, weten waar je aan toe bent? Maar nee, al die andere mensen, die weten het zo goed!!!!  - Nynke Bal</description>
			<pubDate>Sat, 24 Mar 2007 21:54:20 +0100</pubDate>
		</item>
		<item>
			<title>...</title>
			<link>http://www.borstvoeden.nl/site/onderwerpen/verhalen-van-ouders/overdreven-of-herkenbaar.html#comment-1046</link>
			<description>Hier nog zo Ã©Ã©n!En ik schaam me nergens voor!
Ik heb geen kindje verloren maar door mijn miskramen voelt het wel alsof ik er twee verloren ben en ook daar kwam mijn beschermende gedrag vandaan volgens velen!Nou ja! iedereen weet het altijd beter hÃ¨.
Een omschrijving van mij?Wat dachten jullie van: &quot;geef maar hier, liever niet, laat mij maar, volgende keer misschien en ze moet nou nÃ©t eten,jammer hÃ¨!&quot; Mijn lijfspreuken voor een week of wat, bij allebei.
Ik vÃ³elde de blikken wel maar deed net of ik ze niet zag. Ik hoorde ze denken maar sprak er gewoon overheen en ik wilde wel maar ik kÃ³n het niet. Van mij! Van MIJ!!AFBLIJVEN!!! - Debby mv Lynn</description>
			<pubDate>Sat, 24 Mar 2007 21:18:26 +0100</pubDate>
		</item>
		<item>
			<title>...</title>
			<link>http://www.borstvoeden.nl/site/onderwerpen/verhalen-van-ouders/overdreven-of-herkenbaar.html#comment-1045</link>
			<description>hallo allemaal; 
wat vreselijk herkenbaar! Kyran is pas 6 weken oud en nu al krijg ik van mijn omgeving opmerkingen waar ook mijn bloed van gaat koken! Kyran hou me zeker bezig de gehele dag vooral met voeden om de 2 uur is bijna standaard. De opemrkingen zijn vaak; alweer voeden, geen wonder dat hij zo dik is! ( 6 weken oud pas!)je overvoerd hem! dan krijgt hij alleen maar krampen. laat hem toch eens een poosje huilen in bed, valt hij vanzelf in slaap ( grom!) zal ik hem even rustig maken? ( kokend bloed natuurlijk!) Nee ik wil het zelf doen alleen mijn man krijgt hem ( ook soms met moeite want ik voel dat ik het beter kan natuurlijk hihi) vast zonodig en de grote broer. Ik voel die oerkracht zeker, en wil kyran in zijn veilige ongestoorde omgeving houden en ikzelf voel dat ook als prettig. liever geen visite gewoon lekker ik en mijn gezinnetje! en als ik dan vertel dat ik wel een jaar wil voeden dan kijken ze me aan alsof ik niet goe dsnik ben. ook de opmerking doe toch de fles is toch veel gemakkelijker beantwoord ik nu al standaard met voor wie is het gemakkelijker? ik moet hem toch voeden?
ja iedereen weet hoe goed bv is en dat moeders oerkracht hebben maar wie houd hier rekening mee? zelfs mijn eigen moeder schuift mijn gedrag op achja ( zei ze tegen mijn man terwijl ik op de wc zat en ik hoorde het) ze is wel erg beschermend he? tja zal wel komen omdat ze kevin is verloren kan ze niks aan doen. ik wilde wel kwaad weglopen maar ja ik gooi t maar op onwetendheid. 
ik ga mijn moedergevoel lekker achterna en dan komt t allemaal goed laat iedereen maar denken en zeggen ik sta mijn mannetje!

purk - purkie</description>
			<pubDate>Sat, 24 Mar 2007 20:54:57 +0100</pubDate>
		</item>
	</channel>
</rss>

