De borstvoeding

[Nicole]

Balen dat zijn lijntje toch af aan het buigen is zeg, wat zeiden ze op het CB ???

 

[Melissa]

[Melissa]

Cb vond de groei hartstikke mooi, maar ja volgens deze wvp moest hij tussen de 90 en 150 gram groeien (lekker eenduidig vorige week was het 90gr tot 200gr). Dus zij vond het goed. IN de kv-curve zie je hem dan ook juist weer naar een lijntje hoger gaan..

Hoezo verwarrend

[Nynke Bal-Dekker]

Dat het vorige week anders was, dat klopt... hihi je mannetje is immers nu twee maanden oud en dan kom je in de volgende cijfers terecht:
2-4 maanden: 120-190 gram per week

Enneh hij zit niet op het onderste lijntje, er zit nog een lijntje onder hoor! Ik vind het jammer dat er altijd wel iets is, waardoor het beeld vertekend kan zijn. Ik dacht dat je met Stefan had afgesproken om even geen bijvoeding te geven én koemelk/soja nog even helemaal weg te laten. Nu heeft Valentijn wel drie keer een flesje Nutramigen gehad én ben je al weer begonnen met producten waar sporen van de allergenen die je wegliet in zitten. Op 25 april had je goede koffiemelk gevonden en kon je eindelijk echt alle sporen weglaten. Om een dag later te melden dat sporen waarschijnlijk wel goed gaan...

Lieverd, om te kijken of de allergenen invloed hebben op de groei, moet je het echt even wat langer volhouden!!! En dan ook alles weglaten, niet alleen zichtbare dingen, maar ook de sporen.

Nynke

[Melissa]

Je hebt gelijk Nynke, ik had me nu ook al wel weer voorgenomen om me weer aan het dieet te houden, maar wat ik moeilijk vind is voornamelijk dat Jos en mijn moeder vinden dat ik me weer ergens op stort, Ze vinden dat ik weer iets heb gehoord en me daar nu een obsessie van maak (terwijl ik juist het idee heb dat ik er heel losjes mee omga).

Beide zeggen dat Valentijn er prima uit ziet en dat er niets mis is met zijn groei, en dat darmpkrampjes nou eenmaal bij baby's horen. Dat ik het me dus onnodig moeilijk maak terwijl er niets aan de hand is.

En dan ben ik geneigd om ze te laten zien dat ik er helemaal geen obsessie van maak en wil ik er wat losser mee omgaan om ze het tegendeel te bewijzen, ja ikweet dat het nergens op slaat.

[Nynke Bal-Dekker]

Vermoed dat ze in alle gevallen wel wat aan te merken hebben, wat je ook gaat doen 

Kijk gewoon of je ze deels tegemoet kan komen, door de voedingen ietwat beter te verdelen. Dan kunnen zij ook lekker knuffelen met Valentijn en zijn ze even van jouw rug af. Geeft jou ook iets meer tijd om een goede maaltijd te bereiden of eens rustig boodschappen te doen (kan je mooi de juiste dingen in huis halen).

Is dat een optie???

[Melissa]

Ja op zich doe ik dat al Nynke,

Valentijn moet vaak op zijn maaltje en slaapje wachten. Onze gemiddelde dagindeling:

07:30 opstaan dan eerst mezelf wassen en aankleden, dan Dominiek wassen en aankleden en dan Valentijn aankleden, dan naar beneden sjeesen en dan leg ik Valentijn in de kinderwagen zodat ik brood kan smeren, appel kan schillen, veters kan strikken en Dominiek zijn jas aan doen, de draagdoek kan knopen of de fietskar in elkaar kan zetten, dan Valentijn zijn jasje aan doen en dan gaan we weg. Van het moment dat ik het bed uitstap tot het moment dat we de straat uit fietsen huilt en gilt Valentijn. Dan valt hij door de bewegingen op de fiets in slaap.

dan van 09:30 tot 11:45 kan hij gewoon bij mij zijn en slaapt hij aan mijn borst. Rond 12:00 Dominiek van school halen dus moet hij weer in de DD (waar hij dus ook niet kan drinken), dan eerst langs de winkel boodschapjes doen, naar huis wat eten, dan doe ik een spelletje met Dominiek (Terwijl Valentijn nog in de doek slaapt). Dan voed ik hem en leg hem in de kinderwagen zodat ik kan opruimen/schoonmaken, dit moet ik wel zo snel mogelijk doen want hij raakt echt over zijn toeren, hij heeft ook dikke tranen dan en zet zich zo sterk af dat hij de hele kinderwagen doorloopt, na een minuut of 5 krijzen gaat hij vaak ook spugen.

Dan na een minuut of 20/30 pak ik hem er weer uit en kalmeer hem, leg hem weer aan de borst. Hij is dan erg van streek.

Rond 17:00 zet ik hem in de wipstoel op de keukentafel als ik ga koken, ook dan krijst hij het uit, ik praat regelmatig tegen hem en leg een hand op zijn buikje of hoofd, maar het lijkt niet te baten. Als het eten klaar is dan is Jos meestal thuis en die haalt hem eruit, maar ook dan krijst hij rustig door, Jos wil dan na een minuut of wat ook niet meer doorproberen en geeft hem dan terug aan mij, direct als hij tegen mijn lijft aan ligt is hij stil, maar hij siddert dan echt na van de spanning.

Na het eten breng ik Dominiek naar bed (Aangezien Jos en Dominiek de laatste weken altijd botsen doe ik nu alle zorgtaken rond Dominiek om te voorkomen dat die twee weer ruzie krijgen), Ik trek mijn tijd daar voor uit, ik vind dat Dominiek daar recht op heeft, even lekker douchen, grapjes maken, lekker knuffelen, verhaaltje lezen en dan nog kletsen over van alles en nog wat, over het algemeen ben ik daar zo'n 30 a 40 minuten mee bezig. Al die tijd probeert Jos Valentijn rustig te houden beneden, maar Valentijn wil niet rustig worden, hij gilt en krijst alleen maar. Jos word er erg wanhopig van.

En dan rond 20:00 kom ik beneden, pak hem over en leg hem aan en dan is het goed en dan slaapt hij erg vast en diep, zolang de borst maar in de buurt is uiteraard.

Het enige wat iets in dit 'patroon' verandert is als hij de fles bij krijgt (ongeacht of er nu kv of mm inzit) dan heeft hij zijn buik vol en dan vind hij het prima om bij Jos te zijn (of alleen in de kinderwagen of wipstoel), dan lijkt het hem weinig uit te maken. Het werkt niet altijd, maar wel vaak.

Dus ik vind het dan moeilijk, moet ik hem nog meer laten huilen? En als ik ga rekken tussen voedingen (express om er meer tijd tussen te krijgen) dan is het niet echt meer op verzoek voeden, ook denk ik dat als ik er steeds twee uur ertussen laat dat mijn productie verder inzakt. Ook word het dan een probleem omdat hij dan niet kan slapen. Ik denk dat als ik de tijden tussen de voedingen ga rekken dat we volcontinue met een heel verdrietig manneke zitten, en dat wil ik Valentijn (en mezelf) niet aandoen.

[Nynke Bal-Dekker]

Hey Melis,

De momenten waarop Valentijn nu moet wachten, zijn natuurlijk niet de meest relaxte momenten van de dag. Vind het dus ook niet zo vreemd dat hij daar zo heftig op protesteert. Lijkt me voor jou en Dominiek ook niet echt fijn, om het op deze manier te moeten doen.

Is het misschien mogelijk om Valentijn aan te leren dat hij de borst niet nodig heeft om lekker te kunnen slapen? Als hij de link tussen borst en slapen eenmaal gelegd heeft, zal hij ook rap wakker worden als de borst verder uit de buurt is. 's Morgens slapen de meeste ukkies nog wel vrij makkelijk in. Als je goed op zijn signalen kan letten tenminste.

Je weet dat ik geen fan ben van Ria Blom, maar haar boekje heeft bij mij (moet je wel vaker lezen en met een "open mind" doen) heel veel geholpen. Puur en alleen al de slaapsignalen en hoe rap je daarmee de mist kan ingaan (aan den lijve ondervonden). Hoe snel je te laat kan zijn met het de gelegenheid geven om in slaap te vallen.

Vergelijk het eens met ons volwassenen, hoe gewend wij zijn aan onze omgevingsfactoren. Is er iets anders of ben je iets vergeten te doen, kan je niet of maar slecht in slaap vallen. Als Valentijn alleen maar gewend is om op jouw borst in slaap te vallen, met tepel in de mond, zal hij het niet rap meer ergens anders doen, iig niet zonder heftig protest. Gelukkig is Valentijn nog maar klein en kan je hier nog veel in bijsturen.

Het moment dat je hem weg legt, is bepalend voor het welslagen van de actie. Als hij altijd gewend is om na het voeden nog heel even in de box te liggen, zal hij hier niet snel tegen protesteren. Als hij in die box begint te mopperen, is hij waarschijnlijk al weer behoorlijk moe. Maar als je hem alleen maar weglegt als het echt niet anders kan en jij druk bent... zal hij geheid gaan protesteren, mama is van slag, doet anders dan normaal, mama legt me weg, dat is eng en we moeten alarm slaan!

En nee, ik heb het niet gelijk over een kwartier, half uur, uur.... Dat is veel te lang voor een kind wat gewend is om 24/7 bij mama te zijn. Begin eens op momenten dat hij lekker in zijn velletje zit en doe het dan vijf minuten bijvoorbeeld. Niet over zijn toeren, niet forceren! En doe het, omdat je het wilt! Als jij er niet achter staat, zal hij dat voelen en ook heftig reageren. Je hebt net gedronken, je hebt lekker liggen knuffelen, schone luier, alles is gedaan... nu mag je heel even in de box liggen, kom zo weer bij je terug! Bij redelijk protest (mopperen mag) pak je hem weer op of knuffelt hem terwijl hij nog in de box ligt en als hij weer op zijn gemak is, laat je hem weer even... Bouw het rustig op! Hij is nog maar twee maanden oud, het hoeft nog niet lang... als hij maar niet meer gelijk in paniek raakt als jij hem ergens veilig neerlegt.

Het ochtendritueel is grotendeels ook te doen met Valentijn in de doek bij jou. Het koken ook, als je goed oplet en jullie veiligheid in acht neemt. Doe het nou niet alleen omdat het zo moet, maar omdat het ook goed is voor Valentijn om langzaamaan iets meer eigen ruimte te krijgen. Stimuleer hem om te ontwikkelen, geef hem de ruimte. Geef hem de ruimte om de wereld om hem heen langzaamaan in beeld te krijgen en dingen uit te proberen (kan ik bij dat kleurrijke speeltje komen??)

Snap je wat ik bedoel?

Nynke

[Melissa]

Nou ik heb hem vandaag dan ook weer weggelegt, ik denk dat hij een sprongetje heeft gehad, hij is veel rustiger ook als hij niet bij mij is. Zo heeft hij al een dik half uur om zich heen gekeken in de kinderwagen toen ik vanmiddag met Dominiek bezig was en na het eten (ons warm eten, maar ik voed ook altijd tijdens het eten) lag hij zo lekker te slapen, dus rond 19:15 heb ik hem in de kinderwagen gelegt en hij slaapt nu nog.

Het voelt echt raar, onnatuurlijk. Hij heeft nu dan ook al bijna 2 uur niet meer bij mij gedronken, normaal drinkt hij nog wel wat als hij slaapt maar nu dus ook niet (ik heb zelfs net nog even gekeken of hij wel leefde)

Ik snap dat het 'moet' maar ik voel me er echt niet prettig bij. Ik vind dat mijn baby bij mij hoort te zijn en niet helemaal alleen in een wieg/kinderwagen. Maar goed, ik snap dat hij nu lekker slaapt, alleen geloof ik dat hij op mijn borst nog lekkerder slaapt en dat ik dan ook meer melk aanmaak (ik weet niet meer welk hormoon het was, maar er werd een hormoon aangemaakt als moeder en baby elkaar aanraakte toch?)

[Nynke Bal-Dekker]

Hij is toch bij je in de buurt meis??? Je kan hem zien, ruiken en hij kan jou ruiken en horen! Hij ligt niet helemaal alleen! Dat hormoon wordt echt wel gestimuleerd meis, je voedt op verzoek en nog heel vaak, je slaapt samen én je hebt hem heel vaak bij je liggen. Helemaal niet erg als hij af en toe eens in wiegje/wandelwagen of bij papa slaapt.

Het scheelt jou een berg frustratie, als je op deze momenten even solo-aandacht voor Dominiek kan hebben of even rustig kan koken of eten of misschien zelfs even wat kan opruimen/schoonmaken.

Lukt het dieet nog een beetje? Heb je dat weer opgepakt?

Nynke

[Melissa]

Ja ik heb het dieet weer opgepakt, Heb weer een brood bij de bakker gehaald en het enige allergene wat ik nog had (En oh zo lekker vind) was de filet american pesto van de sdb (echt goddelijk spul en de pesto variant hebben ze zelden), dus Dominiek was helemaal blij toen hij dat vanmorgen op zijn brood kreeg, hij is al net zo dol op het goedje als ik.

En als ik met Dominiek bezig ben of echt wat anders te doen heb dan vind ik het ook wel lekker, naar nu zit ik te computeren en dan valt het me echt even op dat mijn armen leeg zijn. Maar hij begint nu al in een wat ondiepere slaap te komen merk ik, hij beweegt al wat en ik denk dat ik zo wel wakker word (en anders ga ik kolven) Het is gewoon even wennen.

[esther mv 4 meiden]

Maar als je de hele dag aan elkaar vastgeplakt zit heb je toch helemaal geen tijd meer voor Dominiek?
Begrijp me niet verkeerd het kleine manneke is "nog' maar 2 maandjes oud en weegt nog niet zo veel. Fenna had ik ook veel bij me in het begin maar was ook erg blij als ik even mijn handjes vrij had en ik ben al zeker geen wandelende speen.
Als ze sliep lag ze vaak in de wipper lekker warm in een fleece deken. Ze vond het erg prettig iets rechtop en kon dan best lang slapen.

Als ik nu doordat Fenna een hangdag heeft de halve dag met "maar" 9,5 kilo door mijn huis wandel krijg ik af en toe flink de P in......En dan deponeer ik haar met liefde even in de box.
ik begrijp dat je graag met en bij hem wil zijn maar waar trek je dan de grens?

knuf

[Nynke Bal-Dekker]

Het is ook even wennen meis, maar voor jullie allebei eigenlijk wel even prettig. Hij ligt lekker te knorren, heeft jou nu even niet zo hard nodig als andere momenten. Probeer te genieten van deze momenten! Computeren gaat toch lekkerder zonder kind in je armen, weet dat het met kind ook wel gaat, heb het maaaaaanden gedaan!

Het proces van loslaten begint... langzaam aan, stapje voor stapje. En als je het goed doet, raakt hij niet meer zo snel in paniek, dan weet hij dat mama ook weer terugkomt en het alleen doet als het veilig is. Dat mama wel goed voor hem zorgt en van hem houdt. Het wegleggen in stress situaties is echter iets anders, dat kan eigenlijk pas als hij het in ontspannen sfeer gewend is. Dat de wandelwagen/box/papa's armen ook veilig en geborgen aanvoelen voor hem. Dat gevoel kan jij hem echter wel geven, als jij hem namelijk met tegenzin en rotgevoel weglegt, voelt hij zich er ook niet prettig bij en zal eerder gaan protesteren. Als jij hem vol vertrouwen uit handen geeft, legt hij zich er ook sneller bij neer, accepteert hij het eerder. Hij voelt wat jij voelt, hij voelt of jij het vertrouwt, of het veilig is...

En de wandelwagen of wieg (in jouw zicht en nabijheid) of papa's armen... die zijn toch vertrouwd en goed??? Je bent er bij! En je bereid hem er op een langzame, respectvolle en liefdevolle manier op voor dat hij straks als jij moet gaan werken ook in goede handen is.

[Melissa]

Ja je weet dat ik er een andere visie op nahoud en wil mijn kinderen bij mij houden. Ik ben er van overtuigd dat de natuur dat zo bedoelt heeft, als we nog op de savanne hadden geleeft hadden we onze kinderen ook niet weg gelegt, En Valentijn is nog te jong om bewust te zijn van maatschappelijk dingen en te snappen dat we in een huis wonen met stevige muren en dat hij in een veilig wiegje ligt en dat hier geen leeuwen en hyena's zijn. Zijn instinct verteld hem dat hij dicht bij mama moet blijven want daar is het veilig en alleen zijn is onveilig. (kan er weer moeilijk een duidelijk verhaal van maken want de 3000vragensteller staat naast me).

Maar goed, om te voorkomen dat hij straks helemaal overstuur bij de buuf is zetten we nu wel al die eerste stapjes om hem te wennen dat mama er niet altijd is om hem vast te houden ( ) , Ik heb hem net in zijn ledikant gelegt nadat hij in slaap viel na het voeden, dat was om half vijf. Ik heb net deze foto's genomen (ik ben zelf op die verdieping bezig met de strijk dus ik loop steeds in en uit)






Net even met de buurvrouw staan te praten, Valentijn was al druk aan het protesteren op mijn arm, Dominiek stond aan de tafel te kletsen (we zouden nog een afscheidcadeautje knutselen voor de buuf), en toen bood de buuf aan een half uurtje op valentijn te passen, dus dat hebben we gedaan. Ze had hem binnen 2 minuten stil en hij heeft heerlijk een half uur in haar armen geslapen!   , dus dat gaf wel een goed gevoel.

Ze ziet het echt nog steeds niet zitten dat ik terugkom om te voeden, zij opperde dat hij (als ik niet genoeg kon kolven) dan maar een fles kunstvoeding bij moest krijgen, ik denk niet dat ze snapte dat ik juist zoveel moeite doe om die fles eruit te werken dat ik dan liever niet heb dat hij dan juist weer standaart die fles kunstvoeding daar krijgt...

zucht

[Nynke Bal-Dekker]

Weet ik meis, maar ik probeer een gulden middenweg te vinden. Ik probeer zoveel mogelijk rekening te houden met jouw wensen, maar ook met je werk straks en de ellende die je van Jos en je moeder regelmatig op je nek krijgt. Je moet dadelijk immers ook weer werken...

Onze wereld is niet ideaal, we kunnen soms niet datgeen doen wat we graag zouden willen. Maar ook in de savanne leggen ouders hun kind ook wel eens naast zich neer, als ze het maar bij dreigend gevaar gelijk weer op kunnen pakken en anders leggen ze het in de armen van zussen/oma's/tante's (papa's zijn op jacht).

Ik bedoel te zeggen, dat als Valentijn er op deze manier geen moeite mee heeft om eens in zijn wiegje/bedje/wandelwagen/papa's armen te slapen, dat dat komt omdat jij hem vol vertrouwen (en dat straal je uit) daar neerlegt. Hij weet dat jij er voor hem bent.

Dat is anders als je het puur op stressmomenten doet. Dan voelt het niet veilig, dan voelt het als gedumpt worden... en dan gaat hij in protest en terecht!

Op deze foto's ligt hij vol vertrouwen te slapen, hij hoort jou rondscharrelen, hij weet dat hij beschermd is en slaapt lekker verder om straks uitgerust wakker te worden!

Nynke